Extra

 

Tekst van Mark

Iedereen die hier zit, heeft vragen met zich meegebracht.
Vragen die een antwoord hebben, of geen.

We maken ons zorgen.
En het doet ons denken aan de kwetsbaarheid van mensen die we graag zien.

Tim zelf maakte zich zelden zorgen. Hij liet ze niet toe in z’n leven.
Hij lachte ze weg. De gave van een geboren optimist.
Een optimist met een grote mond en klein hartje.
Zeer grote mond en zeer klein hartje.

Kon iemand kwaad zijn op Tim?
Z’n ontwapenende glimlach, zijn relativeringsvermogen, en zijn gave om alles met humor te benaderen maakten van niet.
Of toch niet lang.

Als neef en coach heb ik hem zien groeien.
Tim eiste veel aandacht en energie van iedereen.
En die energie heeft geleid tot een 18-jarige die blaakte van het zelfvertrouwen. Kort gekapt en klaar om werelden te veroveren.

Basket was een passie die hij met ambitie beoefende.
Niet alleen was het een sport voor hem, maar een sociaal geheel.
Op of rond een veld voelde hij zich thuis.
Het was zijn biotoop, zijn toevlucht, zijn uitweg.
Hij kende iedereen en iedereen kende hem.

Op 8 september 1996 sloot Tim zich aan bij de club.
Vorige week hadden we dit decennium moeten kunnen vieren.

Jan verwoordt het zo: Mijn ploegmaat was je misschien maar even, maar zoals voor zo velen, werd je een vriend voor het leven.

Enkel in een wedstrijd worden zo’n spelers vervangen, nooit in een club.

<< Previous | Index | Next >>